سلام پسرک ناز و عسلی من

تا از خواب ناز بعد از حمامت بیدار نشدی اومدم وبتو اپ کنم.

این پستت کلی عکس داره که قبلش باید داستان جنابعالی رو که شدی اقا دوربینی تعریف کنم.

جالبه که چند وقتیه که دوربینو دستم می بینی اول می خوای عکس خودتو توش نگاه کنی و خودتو ببوسی و بعد بهم اجازه می دی از چهره نازت که البته کلی ادا و اطوارم چاشنیشه عکس بندازم.

خلاصه که بسکه از دیدن  خودت تو مانیتور دوربین و یا کامپیوتر ذوق می کنی و هی خودتو بوس می کنی اسمتو گذاشتم آقا دوربینی..............

دیشب بابا حسن شیفت بود و من داشتم باهات فوتبال بازی می کردم که از قضا بالاخره رضایت دادی در حین بازی ازت فیلم هم بگیرم.

نمی دونم چت شده که دائم انگار کمبود ویتامین عشق مادری رو ئداری بی بهانه و روزی صد بار صورتمو برمیگردونی طرف خودت و بوسم می کنی و منو تو عالم هپروت شادی فرو می بری.

قلبون اون ماچای اب دارت بشم من.......

امروزم مامان جون می یاد و تو بازم ازش یه هدیه میگیری عادت هر هفته تو و مامان جونت شده.

این بار برات لباس سقایی گرفته اخه تو فسقلی باید سه سال سقای امام حسین بشی. دست مامان جونی درد نکنه. بریم سراغ عکسات جناب دلقک کوچولو که نمی زاری یه عکس خوشگل ازت به یادگاری بمونه تا وقتی بزرگ شدی خودت ببینی.

این عکس برای چند دقیقه پیشته که تازه هوس کردی اقا کوچولو شی و با شیشه شیر بخوری

امون از کمک کردنت تو لباس تا کردن......

تعجب اقا کوچولو بعد از سوراخ کردن استخر بادیش

نمایی از بوس کردن حیوونای گیتارت یعنی اخر محبت به موجودای زنده ایی...

اینم بعد نیم ساعت خرابکاری که احساس خستگی کردی.......

همیشه قبل از خارج شدنت از اتاق سبدو خالی میکنی.....

اینم وقتی حریف لباس پوشیدنت نمی شم و تو با قان قان کردنت منو خــــــــــــــر فرض می کنی.....

سلامممممممممممممم  سلام سلام سلام

مرد کوچولوی لوس مامان سلامممممممممممممممممم

همه بود و نبودم ................  همه معنای بودنم و همه عشق زندگیم سلام به روی ماهت نفسی

اخ که چقدر امروز باهات بازی کردم و چقدر تو با صدای قهقه بلندت به من نیرو دادی...............  مامانی ماشالا به انرژیت که اصلا معنای خستگی رو نمی دونی چیه و اگه روزی 25 ساعتم باهات بازی کنم بازم برات کمه  فسقلی از الان این مدلی فوتبال بازی کنی حتما جای لیون مسی رو میگیری.......
صدای خنده تو فرشته کوچولو قشنگ ترین صدایی که تو هفت تا آسمون  خدا می شه شنید......

دیروز تولد 15 ماهگیت بود عسلکم

تولدت مبارکککککککککککککککککککککککککککککککککککککک   هزار ساله بشی و مامان هدی با دیدنت روز به روز عاشق تر ...........

لولو کوچولوی مامان چقدر کارات بامزه و خوردنی شده و چقدر خوب و مهربونی که هر جا می ری همه عاشقت میشن...... چند وقتیه که یاد گرفتی دستاتو مثل هیولا می یاری بالا و با صدای یبلند میگی هوووووووووووووووووووو  و انتظار داری طرف مقابلت حسابی بترسه وقتی هم که کسی می تررسه اینقده ذوق می کنی و می خندی که دل همه رو اب می کنی.............

دو روزه که موقع رقصیدن نازت مامان هدی برات روسری می بنده دور کمرت و تو یه دور کامل دور خوردت می چرخی و بعدشم مثل قبلت قری به کمرت می دی و پا به زمین می کوبی و حسابی مارو می خندونی..................

امروز عمت زنگ زده بود که دل عموهای ارمیا خیلی براش تنگ شده منم با سردی گفتم حق نداره تلفنی از ما بهش بده...... دلم نمی خواد دیگه دل پاک تو فرشته نازمو با این چیزا ازرده کنم........

و اما جیز..................  جیزه....................

قربون زبون تف تفوت برم من .................................... تا دست به چیزی می زنی که می دونی من نارحت می شم انگشت اشارتو می گیری طرفش و اتند تند میگی جیزه جیزه جیزه و قاه قاه به ریش اینجانبه می خندی.............

عاشق کاراتم مرد کوچولو..................  یعنی بمیرم برای این همه غیرت و مردونگیت که دل ادمو اب می کنه........

تا می بینی من دستمال دستمه به زور ازم میگیری و شروع می کنی میز ال سی دی و میزای مبلو پاک کردن چنان با جدیت و محکم این کارو می کنی که به جرات می تونم بگم کاملا  تمیز میشه..... فدات بشم که هرچی بابا حسن تو کارا کمک حالم نیست تو برام جبران می کنی........ جارو کشیدنت هم که دیدنیه وقتایی که زیر سفره رو می خوام جارو نپتون بکشم تو خوشگلکم همه اون ناحیه رو جارو میکشی و بعد که کارت تموم شد به من میگی ادا ایا........  یعنی هدی بیا....

صبح ها هم که خودتو برام لوس می کنی سرتو می زاری رو شکمم و تندی بوسم می کنی و بعدش برای اینکه منو از خواب بلندم کنی با خنده می گی پوفه .......

دیروزم نوبت قد و وزن داشتی که خوشبختانه همه چیت عالی بود.................

وزنت  11کیلو 550 گرم و قدت هم که هزار الله اکبر هزار ماشالا از همه نینی ها بلند تر و 85 بود روی بالاترین خط نمودار بود قدت و دکتره خیلی بهم تبریک گفت که با این وزن نرمال و این قد بلند اقا کوچولوت خیلی خواستنیه..........

قربون قدت برم هزار تا...............

اینم عکس 5 دقیقه پیشته:

چند وقته اقا کوچولوی ما عادت کرده روزا تو اتاقش و روی تخت خودش بخوابه تا کم کم عادت کنه  خیلی هم با مامان هداییش همکاری می کنه و مامانی خیلی از اقا کوچولوش راضیه......

گل خوب و قشنگم پسرک ناز مامانی سلام به روی ماهت عسلی ماما............

وایییییییییییییییییی   نفسکم واییییییییی که چقده دوستت دارم و چقده با خنده هات عاشق ترم می کنی..........................

ارمیای عزیزم، پسر خوب و نازم راه افتادنت مبارکککککککککککککککککککککک

قدمهای کوچولوی نازت تا همیشه و تا ابد استوار و  پایدار نفسکمممممممممممم

از 5 آبان ماه به تنهایی و با ذوقی که وصفش تو کلمه نمی گنجه راه افتادی...........

اخ که چقدر نگران راه افتادنت بودم و چقدر غصه خوردم که چرا دوست نداری به تنهایی راه بری ولی روزی که کیکی تولد 14 ماهگیتو دیدی از دست بابا حسن فرار می کردی که خودت راه بری ولی از 5 ابان ماه دیگه به تنهایی راه رفتی.....

الانم که دو هفته ای از ماجرا گذشته تنهایی با پاهای کوچولوت قدم بر می داری و به همه جه سرک میکشی...............

نفسی من دوستتتتتتتتتتتتت دارم از خدای مهربون می خوام همیشه کمکت کنه تا توی زندگیت قدمهات محکم و استوار باشه

چقدر با دیدن زمین خوردنات قلبم ازرده می شد و چقدر با دیدن تلاشت برای راه رفتن دوباره شاد میشدم..........

دوستای گل و عزیزم حالا دیگه بخش نظرات فعاله تا هرچی دلتون می خواد بگین بازم بابت غیبت طولانیم که البته دلیل موجهی داشتم معذرت می خوام.....

سلام جیگر دلم..............................

سلام همه عشق زندگیم سلام دوست داشتنی ترین پسر دنیا

جیگر من بسکه شیطونی و اتیش پاره از دست تو جرات نمی کنیم
بریم طرف لب تاب......

اخه جوجوی من این همه بچه با اسباب بازی سرگرم می شن تو چرا
هیچ علاقه ای نداری؟

وقتی لب تابو روشن می کنیم انگار همه دنیا رو بهت دادیم و
دقیقا همون موقعه که کاملا از کنترل ما خارج میشی و با چنگ و دندون می خوای خودتو
به موس و کیبورد برسونی

خلاصه که دنیایی داری با این کامپیوتر

همه می گن بچه تکنولوژیه دیگه نمی شه بهش ایراد
گرفت..........

این پستت خیلی کوتاهه اما جالب و بامزه

قلبون زبون نازت برم که یاد گرفتی و می گی نای نای نای.............

سریع به لب تاب اشاره می کنی و کمرتو می چرخونی و می گی
نانای نای.......

نفسمممممممممممممممممممممممممممممممم برات بمیرم که اینقده
قشنگ قر می دی و اشاره می کنی به لب تاب که برات اهنگ نیناش ناشم بزارم.

رو موترت میشینی و کمرتو خیلی قشنگ به چپ و راست می چرخونی
و دستای ناز کوچولوتو به طرز زیبایی تکون می دی.

ناناس من این همه تو دوران بارداریم قران خوندم و حالا فسقلی
یه وجبی رقاصه معروف فامیلمون شده..............

نای نای نایییییییییییییییییییییییییییییییییییییی خیلی قشنگ
این کلمه رو میگی و ادمو ذوق مرگ میکنی.

دوستت دارم رقاص کوچولو
 

سلام سلام سلام

مامانی قشنگم سلام .......

ارمیای ناناسی من قربون همه شیطونی هات و حرف زدنای دست و پا شکستت.

نفس من، دنیای من و بابایی دیگه تو خونه جدیدمون جا افتادیم و تو حسابی داری کیف می کنی. روزی صد بار اتاقتو به هم میریزی و من هزار بار مرتبش می کنم بازم قبل ار اینکه بیای کنارم و لالا کنی می ری برای بار اخر سبد اسباب بازی هاتو وسط اتاقت پخش می کنی و بعد که کلی کیف کردی می یای لالا می کنی.

این همه اسباب بازی داری ولی بازم بزرگترین تفریحت تو اشپزخونست و وقتی در فرگازو باز می کنی ذوق می کنی و بلند بلند جیغ می زنی آدا..............  یعنی هدی بیا ببین شاهکاز اقا کوچولوتو........

دلم می خواد همیشه بخندی و سلامت باشی و من هر روز شاهد اتیش سوزوندن و شیطونی هات باشم.

چد روز پیش که برده بودمت بهداشت این منطقه کلی خندیدی و مسئولای خانه بهداشت نزدیک یک ساعت باهات بازی کردن و نمی زاشتن که بیارمت خونه.....

حسابی هم پایه پیاده روی هستی اخه تو راننده کالکسه جدیدتی و من باید پیاده برم.

میانگین روزی یک ساعت با هم می ریم پیاده روی و حسابی از هوای تمیز اینجا استفاده می کنیم.

گفته بودم که با رییس شیرینی فروشیه حرفم شده بود برای تزیین زشت کیکت...... اتفاقا از قرار انگار بدم نشد که باهاشون دعوا کردم اخه بعد از اون ماجرا هز دفعه ای که من و تورو می بینه حتی تو یه سمت دیگه خیابون می یاد بیرون و صدامون می کنه و بهت کلی شکلات و بادکنک می ده البته بنده خدا خودش می گه من عاشق پسر چشم تیله ایتم هر بارم که یه مدل لباس تنشه.....

می گفت یه ابجی هم براش بیار  گفتم من از این غلطا نمی کنم همین یه دونه فرشته برای همه زندگیم بسه چون هیچ کس دیگه ای رو نمی تونم اندازه ارمیا دوست داشته باشم....

نفس من چند تا کلمه ای رو که می گی دل ادمو می بری اینقده عاشق حرف زدنتم که نگو ......

هادا یا آدا= هدی (الحمدالله که زبونت به گفتن مامان نمی چرخه قرتی خان)

با....با= بابا( با فاصله می گی با... با)

دای=دایی حامد

اب به=اب

پوفه=غذا

اده=بده

ددر=بیرون

بَ=کلید برق

ایلا=میلاد(نوه عمه نرگس که تورو واقعا مثل داداش دوست داره)

اوووو=الو (البته از نوع رشتیش چون خیلی غلیظ میگی)

ای شیه؟ = این چیه (معروف ترین جمله حرفیت همینه....  هرچی رو بار اوله که می بینی یا برات جذابه به اندازه موهای سرت می پرسی ازم که این چیه؟) 

عاشقتم فرشته دوست داشتنی روز به روز خوردنی تر و خوشمزه تر میشی.

هوا هم اینجا خیلی سرد شده اخه منطقه کویریه و شباش خیلی سوز داره....

بسکه تورو می پوشونمت مثل اسکیموها میشی....

دوستت دارم از اینجا تا خود خدا................

سلام سلام سلاممممممممممممممممممممم

سلام بهترین افریده خدای خوب و مهربون البته خدایی که این چند وقته هی به ما شوک می ده و نمی دونم چرا

جیگر طلا به خود خدا قسم اگه بدترین بلاها رو هم سرم بیاره برام مهم نیست همون که بهترین مخلوق درگاهشو نصیبم کرده برام بسه.......

نفس مامانی فردای روزی که تولد تو نازگلمو برگزار کردیم در کمال ناباوری به بابا حسن گفتن که خونمون که البته یه لونه سازمانیه باید تا یه هفته دیگه تخلیه شه..... هممون تو شوک بودیم و باورمون نمی شد و چراشم نمی دونیم......

اخه مگه تو یه هفته ادم می تونه دنبال خونه بگرده و هزار تا چرای دیگه که اون نامردا می گفتن به ما مربوط نیست یا تخلیه یا اخراج........

امیدوارم خدا باعث و بانی این داستانارو اواره کنه ......

 خلاصه که بلافاصله داستان اتقالی بابا حسن رو پیش کشیدن و ما رو وادار کردن تا برای همیشه شایدم برای مدتی کلا از تهران کوچ کنیم و بیایم گرمسار. یه هفته عمه اعظمت و زن دایی پریسا اومدن خونمون و کمکمون کردن تا وسایلو سریع بسته بندی کنیم و باهام اومدن گرمسار و تا یه هفته هم پیشمون موندن تا ما جا بجا شیم و وسایلو بچینیم.

روزای اول که اونا بودن خیلی احساس غربت نمی کردم اما وقتی رفتن......

راستش برای من خیلی خیلی سخت بود چون همیشه با تو می رفتم ددر و کلی به شلوغی تهران عادت کرده بودیم.

هرچند خونمون اصلا خوب نبود ولی لااقل هر وقت اراده می کردیم می رفتیم ددر و گشت و گزار.

هنوزم تو شوکم در عرض یه هفته اومدیم گرمسار و خونه کرایه کردیم و بلافاصله هم اثباب کشی.

البته برای تو فسقلی خیلی خیلی خوب شده یه اتاق بزرگ و خیلی راحت و کلی فضا برای بازی و شیطونی کردن.

روزای اول که لومدیم اینجا تو فکر می کردی اینجا مهمونی اومدیم و حسابی ذوق می کردی که کلی خونمون بزرگه. ولی بعدا عادت کردی که اینجا خونه خودمونه و تو حسابی ریخت و پاش و شیطونی می کنی.

خداروشکر از وقتی اومدیم گرمسار غذا خوردنت خیلی خیلی بهتر شده و همه می گن ماشالا داری تپلی می شی .

قربون صورت ناز و عسلیت بشم مامانی که هر جا باشم وقتی تو پیشم باشی کمتر غصه می خورم.

یه اتفاق جالب دیگه اینه که اینجا شهریه که مزار بابام توشه و من و تو هر هفته به بابابزرگ سر می زنیم و کلی دردو دل می کنیم و تلافی این چند سال رو در می یاریم.

بیچاره مامان جونی هم اواره و کلافه شده اخه تا کاراش درست بشه فقط اخرای هفته رو می یاد پیشمون و من از این بابت کلی غصه دارم  غصه های دلمو می برم پیش بابام و با گریه اونجا حسابی سبک میشم.

ارمیای قشنگ من مهم اینه که تو هستی و همیشه و همه جا به زندگیم گرما میدی.

درسته که اینجا برامون سخته ولی چند تا مزیت بزرگ هم داره از جمله خونه بزرگمون  و فامیلای دورمون و صاحب خونه خیلی خیلی خوبمون که هم سن خودموننن و همشون عاشق تو هستن. همیشه هم یه چیزی برای تو فسقلی می یاره جلوی واحدمون و تو هم همیشه از اون خنده ملوسا تحویلش می دی.

پسرم ادما تو زندگیشون اتفاقای جورو واجوری می افته که باید همکیشه خدارو بابتش شاکر باشن مصلحتای پشت پرده خدارو من و تو نمی دونیم چیه بنابراین دستمونو به دست خدای مهربون می سپاریم و همیشه ازش تشکر می کنیم. داستان مهاجرت ما هم یکی از همین مصلحتای پشت پرده خدا بوده...... یادت باشه اگه دستتو تو  دست  مطمئن ترین موجودیت که همون خداست بزاری هیچ وقت دستتو از روی اشتباه ول نمی کنه و همیشه حافظ توست.

بزرگترین ارزوم که سلامتی توئه بزرگترین هدیه الهیه.....

دوستت دارم از اینجا تا خود خدا...........................

بهترین و قشنگ ترین افریده خدای مهربون سلام به روی ماهت

سلام عسلی ترین پسر دنیای من......

گوگولوی مگولی مامانی فدای چشای قشنگ و اسمونیت  بشم که هر روز که می گذره نازتر و دوست داشتنی تر میشی.

بازم می گم تولدت مبارکککککککککککککککککککککککککککک   هزار تا تولدت مبارک باشه فرشته اوچولوی مامانی.

ناز مامانی بسکه روز جشن تولدت خوردنی شده بودی دلم می خواست درسته قورتت بدم.

اینقده رقصیدی که اخر شب از حال رفتی.

کلی ذوق کرده بودی ولی حیف که شاهکارای عزیز یعنی مهندسای بی مدرک فامیلمون دوربینو روی حالت بدی گذاشته بودن و عکسات خیلی خوب نشدن.

البته فیلمای نی ناش ناشت همه موجوده و ادمو ذوق مرگ می کنه.

وقتی قرار شد فامیلای باباییت نباشن و چند تا از فامیلای من فقط باشن دیدیم که تولدت خلوته......  برای همینم  نفر از فامیلای پدریمو که گرمسار بودن دعوت کردیم و الحق و والانصافم همشون اومدن و کلی براتم رقصدن و سنگ تموم گذاشتن.

ساعت10  صبح زنگ زدیم و دعوتشون کردیم و  ساعت 5 عصر همشون اومدن و تا ساعت 1.5 نیمه شب همه مشغول بزن و بکوب بودن.

فامیلای بابام از اینان که دو تا اهنگ توپ براشون بزاری زن و مرد رو نمی تونی جلوشونو بگیری. و باهم قررش می دن.

بگذریم که کیک تولدت اون چیزی نبودذ که من دلم می خواسته و برای همینم کلی با شیرینی فروشه حرفم شد ولی بقیه جشنت به خوبی و خوشی برگزار شد و یه خاطره خوب تو ذهن تو عزیز دلم و همه مهمونا حک شد.

شب قبلشم تا ساعت 3 صبح با بچه های عمه نرگس مشغول تزیین اتاق تولدت شدیم. خلاصه که خیلی خیلی بهمون خوش گذشت

من و بابایی هم برای تولد تو عسلی دلمون موتور شارزی چهار چرخ گرفتیم و بقیه هم کادو و پول دادن.

نازنین دلکم ارمیای عسلی من ایشالا قشنگ ترین روزای دنیا رو پیش رو داشته باشی و  همیشه تن ناز کوچولوت در پناه خدا سالم و سلامت باشه.

فدای چشای تیله ای خوردنیت هیچ ارزویی تو دذنیا ندارم به جز سلامتی و موفقیتای روز افزون تو نازگلیم.

مامانی به خود خدا قسم حاظره همه جون و تنشو فدای یه تار موهات بکنه......

اینم عکسای ناز عشق زندگی من:

 اینم هنر نمایی مامانی و عمه نرگس

قلبون قدت برم که بغل دایی حامدتی

اینم اخرین عکس ارمیای من تو خونه قبلیمون

اینم ارمیا قشنگ من روی کادوی مامان هدایی و بابا حسنیش

 اینم کیک شازده کوچولوی من که دعوای من با صاحبش باعث شده  مدیریت قنادی شیرین منش  هرجا ارمیا رو ببینه بهش تنقلات و کادو بده.....

توجه توجه:

ببخشید که بخش نظرات غیر فعاله چونت غیبتمون خیلی طولانی شده بود و همه خاله های ارمیا ازمون شاکی بودن تا تو پستای بعدی به اطلاع خاله های محرترمه برسونیم چی شده بوده نظرات غیر فعاله

خبر مهم اینه که ما بکل از تهران مهاجرت کردیم به یه شهرستانی اطراف تهران به نام گرمسار  انتقالی بابا حسن ارمیا مارو به شهر و دیار فامیلای پدریمون کشوند.

برای همینم چند تا پست که برای ارمیای نازم بنویسم و به روز شدم بخش نظراتو فعال می کنم. دست تک تکتونو که نگران ما بودین می بوسم.

سلام سلام سلام

پسرک قشنگ و مامانی من سلام

همه بود و نبودم سلام به روی ماهت بعد از هزار تا کلک که صبحانتو خوردی مشغول خوردن نخ پتوت شدی و من تونستم بیام وبلاگتو اپ کنم. قبل از اینکه برگ دوم دلنوشته هامو برات ببنویسم یه کم از تو و کارات و خاطرات موندنی قشنگت می نویسم.

هفته قبل برای مراسم جشن عقد عمو حسن من رفته بودیم گرمسار. از اونجایی که فضای خونه اونا حسابی بزرگه تو فسقل مامانی تا می تونستی اتیش سوزوندی و تو هر سوراخی خودتو جا می دادی. خلاصه حسابی خودتو تخلیه کردی طوریکه وقتی برگشتم تهران همه میگفتن چرا دیگه حتی صدای این وروجک در نمیاد؟ گفتم بچم بسکه جامون کوچیکه نمیتونه انرژی خودشو تخلیه کنه اونجا که بودیم با بچه ها اتیش میسوزوندن و کلی حالشو میبرد تو جشن عموم هم که بسکه رقصیدی کلی شاباش جمع کردی همه نگاه ها بطرف تو بود اخر سری دامادم بغلت کرد و یه قری با هم دادید.

عاشق تلفنی و کافیه یه گوشی ببینی تا با زور خودتو بهش برسونی و مثل شمالیا بلند بلند بگی اوووووو اووووو یعنی عاشق فیگور گوشی دست گرفتنتم.

یکی دیگه از چیزایی که یاد گرفتی اینه که اگه کسی رو دوس نداشته باشی یا از  کار اون لحظش خوشت نیاد فوری کلی اخم بهش میکنی و جذبه میگیری اخمات طوریه که من غش میکنم از خنده. بعد که من بهت میگم چرا به فلانی اخم کردی؟ میخندی و برای خودت دس میزنی. از وقتی از گرمسار اومدیم یه شب درمیون میبرمت پارک و شهربازی تا بازی کنی و من با شادیت کیف کنم.

اینم چند تا عکست:

ارمیای من عاشق جامپینگه

و اما عنوان پستت نفسی من : چند روز پیش یکی از راننده های اژانس منقطه فرودگاه که تورو عصرا تو کالسکه می بینه و بدجوری بهت عادت کرده و دوستت هم داره در خونمونو زد بلند بلند می گفت عزیز من اقا ارمیا ارمیا جونم ارمیا اقا خلاصه با هر عنوانی صدات می زد بعد که رفتیم جلوی در خونه دیدیم یه جوجه محلی که هنوز تشخیص ندادیم مرغه یا خروس برات اورده البته جوجه های محلی خیلی بزرگن و ما تهرانی ها بهشون می گیم مرغ ولی هنوز جوججس..... خلاصه از اون روز با جنابعالی بساطی داریم تو همش می خوای دنبال جوجوت کنی و من ترسو هم تا می بینمش صدای اه و فغانم به صورت جیغ بلند میشه.... وقتی هم جوجوت دنبالم می کنه تو ذوق می کنی و می خندی.

هنوز کسی از شهرستان نیومده تا بدمش ببرنش تا برات نگه داریش کنن اخه  جوجه طفلی رو مجبوریم تو قفس نگه داریم و من اصلا محدودیت جونورارو دوست ندارم. روز اول هم جوجتو با صابون حمامش کردیم و فکر کنم چون یخ کرده بود یه پاش برای چند روز فلج شده بود.... البته الان خوب شده.....

نفسی من اینقدر ادم ترسویی هستی هرکاریت می کنیم که تنهایی راه بری نمی ری و از ترس خودتو می ندازی تو بغلم.....

خلاصه که شیطون بلای زندگی ما خیلی نمک زندگی مارو زیاد کرده و حسابی باهاش حال می کنیم.

یه خبر خوب هم این که خاله سحر خوشبخت که ما خیلی خیلی دوسش داریم یه نینی فرشته تو دلش جا گرفته و این هدیه الهی نصیب دل پاک خاله سحر هم شد. ارمیای من برای خاله سحر دعا کن تا این بار بارزشو به سلامت زمین بزاره......

و اما برگ دوم دلنوشته های زندگیم:

اگه یادت باشه تا اونجایی برات نوشتم که بابام ترکش خورد و بردنش بیمارستان  بعد از مرخص شدن از بیمارستان که انگاری یه جورایی موج انفجار هم روی مغز بابای عزیزم تاثیر گذاشته بود باید خیلی باهاش مدارا میشد یادمه یه بار به قول امروزی ها موجی شد البته خیلی خفیف اینقدر عصبی شده بود که نمی شد جلوش افتابی شد ولی بعدش خودش یادش نمی یومد که چی شده.....

خلاصه بعد از اتمام جنگ بابا که از خوردن نون خون شهدا بدش می یومد نه دنبال جانبازیش رفت و نه دیگه کار تو سپاهو ادامه داد اون می گفت من برای خدا و ناموسم رفتم پس دیگه چه ادعایی می تونم داشته باشم برای گرفتن پول از بنیاد جانبازان. 

یادم رفت بگم که در همین اثنای جنگ به خاطر تصادفی که بابام کرده بود و متاسفانه فوتی و جرحی تو ماشینش داشته مجبور میشن کل خونه و زندگیشونو بفروشن تا دیه اون ادمها رو بدن.... خونه بزرگ 150 متری تو تهرانپارس ماشین و کلی لوازم لوکس زندگی همش شد دیه ..... خوب یادمه بعدش افتادیم به مستاجری اونم تو چه محله هایی جنوب شهر تهران که فرهنگشون با ما زمین تا اسمون فرق داشت.

هرجند که بااب کلی زحمت میکشید که بخشی از این زندگی رو جبران کنه ولی نمی شد که نمی شد. اخه اون خونه رو مامان تو زمان مجردیش از ارتش که توش کار می کرد به صورت قسطی خریده بود و بعد از تولد بچه هاش خودشو بازخرید کرده بود. ولی دیگه بابا نتونست اون زندگی رو برای مامان بازسازی کنه.

منم دیگه داشتم کم کم بزرگ می شدم و روز به روز با شیرین زبونی هام دل بابامو می بردم. طوریکه بعد از جنگ هرجا می رفت منو با خودش می برد حتی تو کار موکت بری که بود منو با خو.ش می برد و کلی بهم می رسید. چیزی نبود که بخوام و اون برام تهیه نکنه. هز روز با اعتماد به نفسی که باابم بهم می داد قلدر تر می شدم و برای خودم یه پا پسر نترس شده بودم. یه روز که داداشم با یه پسر بزگتر از خودش دعواش شده بود و یه سیلی محکم خورده بود بدجوری رگ غیرتم جوشید و رفتم با پسره دست به یقه شدم و اخرشم با پام بهش لگد زدم که پاش پیچید و افتاد تو یه جوب بزرگ. قیافش دیدنی شده بود و من عین پسرا هر هر به ریشش می خندیدم. عصری که بابام اومد پسره با خانوادش اومدن جلوی در خونمون و شروع کردن به دعوا با بابام که این چه دختره داری ببین با این پسر چی کار کرده بابامو هیچ وقت فراموش نمی کنم اون لحظه اونقدر خندید که اشکش دراومد و از صداش همه ریختن تو کوچه....

همه می گفتن محمد اقا چی شده؟ اونم می گفت هیچی این نره غول از یه دختر 6ساله کتک خورده. بابام نه تنها دعوام نکرد که اتفاقا بهم جایزه هم داد و گفت باید بتونی از پس خودت بر بیای.... مامان همیشه طرفدار داداشم بود و بابام بزرگترین حامی من در مقابل همه دنیا....

وقتی می رفتیم گرمسار پسرا رو لخت می کرد و کنار یه کانال اب اب تنیشون می داد و به منم می گفت اگه دوس داری بیا تو اب منم از خدا خواسته می رفتم و تا می تونستم به پسرای فامیل کرم می ریختم و اخر سرم فاتحانه از اب می یومدم بیرون. نمی خوام از خودم تعریف کنم ولی شاید این چهره من هنوزم تو فامیل مطرح باشه که از هیچی کم نمی یارم و جواب همه رو می دم. خلاصه روز اول مدرسه رسید و من بر خلاف بچه های دیگه نه گریه می کردم نه احساس دلتنگی همون جلوی در از مامان و بابام خداحافظی کردم و جون می خواستم  یه روزی برسه که دیگه بابام کار نکنه و من کمکش کنم به خودم قول دادم درسمو حسابی بخونم تا شاگرد ممتاز بشم.

هر روز بابام وقت رفتن به مدرسه بهم پول خرید دو تا بستنی قیفی رو می داد یکی موقع رفتن یکی موقع برگشتن. خدا می دونه که شیرینی اون بستنی هایی که باابم با عشق من پولشونو بهم می داد هنوزم زیر زبونمه و دیگه اون طعم برام تکرار نشد که نشد.

بماند که تو این مدت چند بار هم با ماشین تصادف می کردم اما فقط پام می شکست و اینقدر مغرور و پررو بودم که خونه نشین نشم.

بوی کباب بابام وقتی روزای جمعه منقلو به پا می کرد و گوشه حیاط یواشکی اول یه لقمه چربشو می زاشت دهن من هنوزم به مشامم می رسه چقدر با مامانم عاشقانه زندگی می کردن.... وقتایی که خونه بود انار دون می کرد و قاشق قاشق دهنمون می زاشت..... یا یه جعبه پرتقال می گرفت و با لیمو ابشو می گرفت و با عشق لیوان لیوان به زور به خوردمون می داد.

خدایا چقدر دلم هوای بودن بابامو داره خیلی کوچیک بودم که دفترچه خاطرات حضور بابام تو زندگیم برای همیشه بسته شد اما من دلم اونو می خواد هنوزم دلم براش تنگ می شه و گاهی ساعت ها تو خیالم حضورشو مجسم می کنم.

یادمه هر هفته عمه ها و عموم خونمون جمع بودن بابام یه قطب محوری بود تو خانوادش و همه رو حرفش حساب می کردن.... کی این غیبتا و مسخره بازیا بینشون بود؟ خدایا اصلا چرا چرا چرا چرا بین این همه ادم باید بابای 36 ساله من می رفت؟ اره خیلی جوون بود که مارو تنها گذاشت همش 36 سالش بود ..... ببخش پسرک قشنگم که گاهی نمی تونم جلوی اشکامو بگیرم ببخش که خاطر ناز تو رو هم مکدر می کنم ولی می خوام همشو برات بگم تا بدونی عمر خوشی های مامان هدایی تو خیلی کم بوده و همش به امید حضور گل قشنگی مثل تو تحملشو بالا می برده.

تازه رفته بودم کلاش دوم ابتدایی معدل اولم 20 شده بود و کلی جایزه گرفته بودم کلاس دومم هم بابام کنارم بود هنوز به امتحانات ثلث اول نرسیده بودیم که یه روز دیگه بابام نیومد..... قصش خیلی خیلی طولانیه فقط یه مختصر می گم که بدونی بابام رو ماشین دوستش غروبا که می شد کار می کرد تا بتونه زودتر جبران گذشته رو بکنه یه روز مسافرای دامغان بهش می خورن همون شهر لعنتی که همیشه ازش متنفر خواهم بود.... بابامو تو راه می کشن به نخاعش ضربه می زنن ...... دو هفته تو بیمارستان دووم اورد اما وقتی بهش گفتن برای همیشه فلج شدی سکته کرد و رفت پیش خدای مهربونی که همیشه سایش بالای سر ماست.

مرگ بابام هم مثل قصه ها عجیب و باور نکردنی بود اونقدر شوکه شده بودم که تو سن 8 سالگیم موهام به شدت ریخت اونقدر منزوی و تنها شده بود که هیچ کس نمی تونست برام مسکن باشه....

بدترین روز تاریخ زندگیم هم رقم خورد 22 اذر ماه سال 1372 مامان می خواست بابا رو بهشت زهرا خاک کنن اما فامیلای نامردمون نزاشتن و گفتن نه باید همون گرمسار کنار گوش خودمون باشه...... فکر این نبودن که یه روزی ما بزرگ میشیم و بدجوری دلتنگی پدرمونو می کنیم ولی این فاصله باعث میشه دیر به دیر به بابامون سر بزنیم.

بابای خوبم خدا رحمتت کنه هنوزم چهره سرد اما خنده روتو روی سنگ سردخونه یادمه بوسیدمت و با دستای کوچولوم باهات بای بای کردم.

بدبختی هامون تازه بعد از هفت بابام شروع شد وسایلمونو بردیم خونه عموم خدایا تو توی اون سبای تاریک زیر پتوم می دونی چقدر سختی کشیدم..... فقط تونستیم تا چهلم بابام خونه عموم دووم بیاریم بعدش به یه خونه کوچیک تو همون مرکز شهر اسباب کشی کردیم و مامان طفلی از صبح تا اخر شب با جون کندن سعی می کرد خرج زندگیمون در بیاره البته خدای مهربونم همیشه به پولش برکت می داد و ما هرچی می خواستیم تو زندگیمون فراهم بود.

روز به روز بزرگ و بزرگ تر می شدم و همچنان معدلم بیست بود همیشه یاد قولی که به بابام داده بودم می افتادم که خوب خوب درسمو بخونم تا اون سر افراز شه.....

مامان روز به روز شکسته تر می شد ولی از نامردی روزگار خم به ابرو نمی اورد یادمه کلی خواستگار جورو واجور داشت ولی برای خوشبختی من و داداشم هرگز ازدواج نکرد.

دیگه نه از فامیلی خبر بود نه از اون غزت و احترام قبلیمون...... اینقدر زود همشون رنگ عوض کردن که اگه برای خودمون پیش نمی یومد فکر می کردیم این چیزا فقط برای تو قصه ها و داستاناست.

سعی می کردم همه جا اونقدر خوب ظاهر شم که برای همه نمونه باشم هرچند رگه های شیطنتم رو نمی تونستم کنترل کنم......  دوران راهنماییم بهترین دوران تحصیلی زندگیم بود اینقدر خاطرات خوش ازش دارم که خودش به تنهایی یه کتاب قصه می شه....

اکثر اوقات پشت در کلاس بودیم این که می گمبودیم برای اینکه ما یه تیم بودیم..... چون من اون موقع ها خیلی به زبان و ریاضی علاقه داشتم و زودتر از معلم اون درسارو یاد می گرفتم همیشه سر زنگ این دوتا درسم منو می فرستادن تو حیاط مدرسه پی یه خرابکاری دیگه.... ما توی مدرسمون سالن نهار خوری هم داشتیم اخه ساعت مدرسمون از ساعت 7 صبح تا 4 عصر بود وقتایی که توی حیاط بودم می رفتم و با کاغذ قیف درست می کردم و همه سماقای روی میزا رو خالی می کردم و با نمک قاطی می کردم و برای بچه ها به قول خودمون وسایل پذیرایی اماده می کردم زنگ تفریح که می شد کلی بچه ها از کارم تعریف می کردن.

با ااونکه همیشه درسم عالی بود ولی مزه تقلب یه چیزی بود که بدجوری زیر زبونم مزه کرده بود ..... برای همینم بدون ترس و واهمه جلوی چشم معلممون تقلب می رسوندم و گاهی هم وسط کلاس رژی می رفتم تا برگمو بدم دست دوستام برام جوابارو بنویسن خودمم موندم چه جوری اون موقع ها اینقدر کله خراب و نترس بودم. دوبار ازم تعهد اخلاقی کتبی گرفتن ولی بسکه همه دوسم داشتن بازم انظباطمو 20 می دادن.

چه دوران شیرینی بود معلم حرفه و فنمون می گفت تورو خدا تو کلاسو بهم نریز من خودم بافتنیتو می بافم. اخه من از بافتنی متنفرم. خلاصه که پسرک قشنگم دنیایی داشتیم تا از هر مرحله زندگیمون گذر کنیم...... انگار این بار خیلی خیلی طولانی شد پستتت معذرت می خوام نفسی من..... اگه می خوام کامل برات قصه زندگیمو بگم برای اینکه یاد بگیری ادم نباید در مقابل سختی ها تسلیم بشه اعتقاد قلبم اینه که یه روزی هم روز خوشی های ماست و دنیا همیشه اینطوری نمی مونه....

حالا دیگه بزرگترین ارزوی زندگیم سلامتی و موفقیت تو نفسمه

عاشقتم از همینجا تا خود خود خدا

نفس من ، همه عشق زندگی من، امید بودن من، قطره بارون شادی دلم، جیگر طلای من سلام

مرد کوچولوی من سلام به روی ماهت سلام به روی ماه قشنگ ترین فرشته خدا.....

زیباترین تولدها،تولد توست.نه فقط به معنای ((جشن تولد)).تو خود تولدی.
تولدت مبارک

ارمیای نازنین من همه امید بودنم تولدت مبارک............

پسرک قشنگ مامانی تولد یک سالگیت مبارک....................................... 

چقدر بودنت کنارمو دوست دارم، چقدر نگاه کردن تو چشمای تیله ایتو دوست دارم، چقدر نوازش موهای بور و پنبه ایتو دوست دارم، چقدر خوبه که هستی و با تو می خندم و با صدای قهقه تو جون دوباره میگیرم. چقدر لوس شذنات و اداهاتو دوست دارم. نفسم شنیدن صدای قلبتو دوست دارم.

تولدت مبارک پسرک ناناسی من ........ یک سال از بودن تو تو کلبه عشقمون می گذره...... یک سال از زمان اولین در اغوش کشیدنت میگذره..... با بودنت واقعا خوشحال و خوشبختم  آخه تو خودت نمی دونی که بهترین هدیه الهی هستی..... اصلا مگه خدا موجودی بهتر از تو هم می تونست بهم هدیه بده؟

بزار یه کم برگردم به عقب به زمانی که برای اولین بار چشم تو چشت دوختم و فقط بوئیدمت و نوازشت کردم. وقتی برای بار اول صدات کردم پسرم و تو چقدر هوشیارانه بعد از یک ساعت از تولدت بهم نگاه میکردی.....

وقتی برای بار اول بهت شیر دادم و دلم می خواست همونجا اینقدر اون دهن قشنگتو بخورم تا سیر سیر شم.

هفتم ماه مبارک رمضان سال گذشته قدم به دنیای قشنگ ما گذاشتی و هزار تا مفهوم و معنای زندگی رو برامون هدیه اوردی. وقتی از روز نهم ماه مبارک رمضان ساعت 4 صبح از خواب ناز پا میشدی و بلافاصله با شنیدن صدای اذان موذن زاده اروم لالا میکردی روزی هزار بار خدا رو بابت بودنت در کنارم شکر می کردم.

باورم نمی شد صدای قشنگ گریه تو تو خونمون اینقدر شادی افرین باشه.... از خدای بزرگ و مهربون ممنونم ممنونم که بهترین هدیه الهیشو بهم داد ممنونم که خدا اینقدر بهم لطف کرد تا لایق شنیدن اسم مادر باشم.

نفسم یک هفته مونده به تولدت راه افتادی البته به شبک خودت که من بدجنس یواشکی بهت میگم مدل قوباغه ای.....

قربونت برم که از اول ماه مبارک رمضون بازم میمی می خوری البته بازم مثل قبلنا فقط تو خواب شیر منو می خوری ولی همونم خوبه و خداروشکر می کنم.

وقتی بهت میگم تولدت مبارک در هر شرایطی و هر جایی که باشیم دستاتو می یاری بالا و اول یه کم می رقصی و بعد دس دسی می کنی.

عاشق اینی که همه برات دست بزنن و تو قر بدی اینقدرم ذوق می کنی که همه رو میکشی با ذوقت....

باید فیلمتو بزارم تا خاله ها ببنین چقدر وروجک شدی و من حق دارم که وقتی برای نت اومدن نداشته باشم.

گل قشنگم درسته که تولد تو پسرک ناز من 27 مرداده اما چون مصادف شده با شب قدر  و از اونجایی که تو جوجوی مامان حسابی خدای مهربونو و ائمه رو دوس داری و براشون احترام قائلی جشن تولدتو می زارم برای یکی دو روز بعد از عید فطر.

احتمالا همون گرمسار خونه عمه نرگس اینا جشن تولد برات میگیرم اخه هم خونشون  خیلی بزرگه و هم خودش خیلی خیلی تمایل داره اونحا برات بگیرم.

به هر حال هرجا باشه مهم نیست مهم ایتنه که با گرفتن یه جشن کوچولو بهت بگیم که چقدر عاشقتیم و چقدر از بودنت خوشحالیم.

گل قشنگم می خوام برات چند تا ارزو کنم ارزویی که اگه خدای مهربون صدامو به عنوان یه مادر بشنوه باید سجده شکرشو به جا بیارم.

ارمیای من ارزو می کنم همیشه تن ناز و کوچولوت سالم باشه و هیچ وفت کوچکترین اسیبی بهت نرسه .....

ارزو می کنم به همه موفقیت های دنیا یه جا دست پیدا کنی اونقدری موفق بشی  که از زندگیت هزار درصد احساس رضایت کنی.....

ارزو می کنم قلب کوچولوت مثل همین الان همیشه مهربون و دلسوز بقیه باشه....

ارزو می کنم  که قلب نرم و نازکت با شنیدن صدای یه دردمند بتپه و بدونی که دست تو می تونه یه فرشته رو نجات بده....

ارزو می کنم به معنای واقعی انسان باشی و تو درگاه خدا جزو اونایی باشی که بهش احسنت و افرین می گن .....

ارزو می کنم همیشه تو زندگیت قوی باشی و بدونی ضعف نابود کننده ترین خصلته....

ارزو می کنم روزی برسه که یه فرشته ناز مثل خودت داشته باشی تا بدونی که چقدر احساس خوبیه که هر روز هزار بار قربون صدقه یه فسقلی بری....

ارزو می کنم همیشه دوست داشتنی و عاشق بمونی.........

ارزوهام برات تمومی نداره عسلی من ولی چند تا از مهم تریناشو برات نوشتم .....

 پسرم زندگی قشنگ ما وقتی داشت یکنواخت می شد خدا یکی از فرشته هاش را از آسمون کم کرد و تو را به ما هدیه داد تا زندگی ما روز به روز قشنگ تر و شیرین تر بشه ، و ما با همه وجودمان پاره تن و عصاره زندگی مان را دوست می داریم و روز تولدت را جشن می گیریم .

این شعرنو هم از سایت سرگرمی سیمرغ تقدیم وجود تو نوگلم:

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک
میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک

تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا

یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن
یکی به نیت تو یکی از طرف من

الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی
با یه گریه‌ی ساده به دنیا بله گفتی

ببین تو اسمونا پر از نور و پرندس تو قلبا پر عشقه، رو لبا پر خندس

تا تو هستی و چشمات بهونه‌است واسه خوندن
همین شعر و ترانه تو دنیای ما زنده‌است

واسه تولد تو باید دنیا رو آورد ستاره رو سرت ریخت، تو رو تا اسمون برد

تولدت عزیزم پراز ستاره بارون پر از باد کنک و شوق، پر از اینه و شمعدون

الهی که همیشه واسه تبریک امروز
بیان یه عالم عاشق، بیاد هزار تا مهمون

سلام سلام سلام نفس من قشنگترین بهانه باریدن باران امید زندگیم سلام به روی ماه و قشنگت.

خوب قشنگترین امیدم 11 ماهگیت هم مبارک
واییییییییییی  باورم نمی شه که فقط از امروز 3 هفته و 5 روز دیگه مونده تا تولد پایان یک سالگیت. خیلی خیلی خوشحالم. ولی
خودمونیما چقدر زمان با تو بودن و گذروندن با خنده هات زود می گذره.

بخش جالب تولد 11 ماهگیت این بود که دقیقا تولدت مصادف شده بود با سالروز میلاد بزرگترین منجی عالم بشریت یعنی اقا امام زمان.

ایشالا خودش نگه دارت باشه و همیشه سایه مهربونی هاش بالای سرت باشه عسلی من.

هرچند هنوزم کامل کامل خوب نشدی و گاهی گوش درد اذیتت می کنه ولی از اونجایی که خیلی خیلی اقایی و مهربون و نمی خوای که من اذیت شم برامون می خندی و به روی خودت نمی یاری. فدات بشم که اینقده صبوری .

ارمیای مهربون من قراره که این هفته با بابا حسن ببرمت بیمارستان امیر اعلم که متخصص گوش و حلق و بینی هستن تا خیالم بابت عفونت گوشت راحت شه. و اما فسقلی من دیگه شیر منو نمی خوری حتی تو خواب نازت و من به زور با بهانه های مختلف در شبانه روز دو لیوان شیر پاستوریزه بهت می دم تا تو نوش جانت کنی. از هفته گذشته که از بیمارستان راحت شدیم دائم خونمون مهمونه و حسابی خستمون کردن.

جالبه که هیچ کدوم از بودن اون یکی نارحت نیستن و اصلا جای کوچیک من و خستگی و بی حالی از روزه و مریضی تو عاملی نمی شه برای زودتر رفتنشون.  مهموناموناز مشهد اومدن و دو تا فسقلی ها حسابی اتیش می سوزونن.

و اما بگم از زن عمو جانت که چه عرض کنم عمرا بزارم با ادمای بخیلی مثل خانواده های عموهات در ارتباط باشی.

مثلا رفته بوده مکه برای اوردن سوغاتیش کلی مارو به خرج و زحمت انداخت و تازه بعدم که اومد بازم با نیش زبوناش فهموند که مکه نمی تونه خصلت حیوونی بعضی ها رو عوض کنه فهم و شعور نداشتن که این همه ما
براشون زحمت کشیدیم برای بابا حسن بیچاره لااقل یه لباس زیر از ایران بخره و بیاره درد و بلات تو سر هرچی ادم نفهمه لباسی هم که برای تو اورده بود اینقدر خنده دار بود که من وصیت کردم هر وقت من مردم تن بچم کنید چون مثل گداها می شه. قسم خوردیم با همشون قطع ارتباطز کنیم نه به خاطر این کارشون به خاطر یه موضوعی که عمو فرشاد و فرشیدت خودشونو بدجوری به بابا نشون دادن و اونو نارحت کردن.

اونا چشم ندارن تورو ببینن وای به حال بقیمون.

بگذرم من که دیگه یادت می دم عمویی نداری و همشون گم و گور شدن. زن دایی پریسا هم قول داده برات شال و کلاه خوشگل ببافه و قراره تا فردا با هم بریم و برای تو مهربون خودم کاموای خوشرنگ و ملوس انتخاب کنم تا قبل از فصل سرما زن دایی برات ببافه.

ایشالا برای نینیشون جبران کنیم. و اما  می ریم سراغ فرهنگ کلمات تو فسقلی که حسابی امار خنده  همه می شه. چند تا کلمه رو میگی البته فقط جلوی اشناها و کسایی که باهاشون راحتی ....

برات می نویسم تا یادت نره این شیرین  زبونی هات برای ما از هرچی عسل تو دنیاست شیرین تره.....

آدا: هدی (اینم یه مدلشه دیگه به من میگی آدا یعنی هدی)

پوفهه: یعنی غذایی که دوست داری و خودت مشتاق خوردنشی

ههه هاااا: اب ( کلی دوره زبان دیدم تا زبونتو فهمیدما)

ب ب: بابا

دَ: یعنی دههه همون دعوای خودمون

 اده:بده

دد: ددر یا همون بیروئن خودمون

گا: یعنی لوسم کن و ببین الان چی میخوام ازت

اما: برای بیدار شدن صبحته که یعنی مامان سلام

قربونت برم عسلم فدای همه صداها و اواهات.

شاید تولدتو تو گرمسار خونه عمه نرگس  من بگیرم که بزرگ و جاداره و خودشم خیلی علاقه نشون داده و مشتاقه. طفلی هفته پیش برای دیدنت اومده بود و حسابی باهات بازی کرد.

چند تا از عکساتم می زارم تا خاله ها
ببینن که چقده لپای نازت اب شده.

خاله  قزی مامان وقتی برای همه مشغول دعا میشه خداییش دخترم میشد نمی موند رو دستم

رنگ چشات با لباسات تغییر می کنه نفسی من ببین؟......

اینجا هم بعد از بیمارستان که بچم حسابی لپای نازش اب شد.....

این مامان هدی کچلم کرد بسکه منو خاله سوسکه کرد و به سر کچلم خندید

یعنی مامان هدی میمیره برای این مدل لوس شدن منه

اینم ارمیای نازم دوروز قبل از مریضیش در کنار پسر عموش :پسر همونی که مامانش به خون من و مامانی تشنس...انگار من نیم وجبی چیکارشون کردم که خار تو چشای دشمنای مامانیم شدم

ارمیا نوشت: خاله ها مامان هدی خیلی خیلی محتاج دعاهاتونه خیلی خسته و بهم ریخته شده دعای شما همیشه کارساز بود برامون دعا کنید به خصوص اینکه توی ماه مبارک رمضون خدا صدای همه رو می شنوه. خاله ها ما خیلی فامیلای بدی داریم بابایی و مامانی قول دادن دیگه با عموهام رفت و امد نکنن اخه خیلی اذیتمون می کنن و خیلی حرص می خورن وقتی می بینن مامان هدی و بابایی از جونشونم برام مایه می زارن واسه همینم برای تولد یک سالگیم هیچکدومشونو دعوت نمی کنیم.

. تاریخ این پستو می زنم برای روز بعد از تولد 11 ماهگیم.

سلام قشنگ ترین پسر دنیا سلام به روی ماهت عسلی من نمی دونم چی شد و چرا شد .... اصلا نمی دونم از کجا شروع شد ولی شد و ...... انگار خدا حسابی باهامون سر لج داره چه گناهی به درگاهش کردم نمی دونم ........ تو چند سط فقط مختصری از ایام گذشته رو می نویسم تا یادمون نره کلی برای بزرگ شدنت خون دل خوردم عزیزم. یه ویروس بد و مزخرف یه ویروس ناشناخته یه هیولا یهو افتاد تو وجود کوچولوت از کجا و چراشو نه من فهمیدم نه دکترا..... روز به روز ابت کرد تازه داشتی با هر اهنگی برای من و بابایی نانای نای می کردی که و تنهایی می ایستادی که نمی دونم از کجا این ویروس به جونت افتاد و ذره ذره وجود کوچولوتو اب کرد اونقدر که پای چشای تیله ای خوشگلت گود افتاد و حسابی دورش کبود شد. دلم نمی خواد برگردم به اون روزای بیمارستان و سخت و وحشتناک ولی باید بدونی وقتی مریض میشی با تمام وجود اروزی مرگمو می کنم تا تو خوب شی. در عرض یک ساعت تب چهل درجه مگه میشه؟ اره نمی دونم چرا شد .... رفتیم بیمارستان مفید و تشخیص اولیه این بود که شاید تو خونش عفونته..... نه این برام غیر قابل باور بود بلند بلند گریه می کردم و حتی دست دکتر هم ندادمت با ناخن صورتمو چنگ زدم و هزار بار خودمو نفرین کردم. نه بیرون رفته بوذدی و نه با کسی ذر ارتباط بودی ÷س این چی بود دیگه.... تا جواب ازمایشت بیاد کل بیمارستانو راه رفتم و اشک ریختم اونقدر که کف بیمارستان از حال رفتم. دو ساعت بعد جواب ازمایشت اومد همه گفتن نه اشتباه شده و همه چیزش خوب و عالیه پس تو چرا تبت پایین نمی یومد؟سه روز همونطوری با تب بالا بودی و من داشتم دیوونه می شدم تا اینکه بالاخره تشخیص دادن این تب لعنتی در اثر یه ویروس ناشناخته هست شایدم به قول قدیمی ها در اثر دو تا دندون نیشته که داره در می یاد ولی الان چند روزه که سره های بدی می کنی شایدم در اثر یه سرماخوردگی وحشتناک بوده و هست ولی خداروشکر سه روزه تبت قطع شده و کلی بدنت تو این ایام گذشته تحلیل رفته به قول مامان امیر رضا نمی خوام بگم به چشم و این حرفا اعتقاد دارم ولی بسکه اتیش سوزوندی و خودتو انداختی تو چشم مردم. تو بیمارستان که از حال رفته بودی ولی تا صدای اهنگ شاد موبایل دکتر رو که شنیدی دو تا دستای کوچولوتو اوردی بالا و رقصیدی اخه مامانی من نمی شه که این کارا رو جلوی مردم نکنی؟ با صدای قران و اذان با یه ادد همه رو ساکت می کنی و خودت شروع می کنی باهاشون هم خوانی کردن الهی قربونت برم من....... همه دردای دنیا رو حاضرم یه تنه به چون بخرم تا تو مریض نشی و همیشه سلامت باشی از همه عزیزانی که جویای حالمون بودن تشکر می کنم و خواهش می کنم برای سلامتیت دعا کنن. تو این هفته بخش دوم خاطرات زندگیمو می نویسم. برگ دوم زندگیم که از اون بعد خزون زندگیم شد..... پسر نازم با تمام وجود عاشقتم و برای خوشبختیت هر تلاشی رو می کنم.

تولد ده ماهگیت مبارک نفس من

گل مامانی همه نفس زندگیم سلام به روی ماهت

قشنگ ترین مخلوق الهی با همه وجودم عاشقت هستم و برات بهترین ها را ارزو دارم.

دیروز تولد 10 ماهگیت را با یک روز تاخیر گرفتیم  و تو چقدر عاشقانه و دوست داشتنی برایمان می رقصیدی و من با تمام احساسم از خدای مهربان تشکر می کردم.

باورم نمی شه فقط دو ماهه دیگه تولد یک سالگی تو مظهر امید زندگیمه.

خیلی برنامه ها برات دارم اگه خدا یاریم کنه و همه چیز خوب پیش بره بعد از ماه مبارک رمضان برات جشن تولد میگیرم. 

نفس مامانی ماه پیش که هرچی گشتم انگار قحطی کیک اومده بود برات یه کیلو نون خامه ای گرفتیم و تو بشقاب چیدیم و تزئینش کردم و مثل کیکش کردم و روش شمع گذاشتم. تا الان به غیر از تولد چهارماهگیت که روز سوم شهادت امام حسین بود همه ماهگردهاتو جشن گرفتیم و با تمام وجودمون از بودنت تو زندگیمون تشکر می کنیم.

راستی هفته پیش دو تا بچه های عموتا هم به دنیا اومدن یکی بچه عمو حسین و یکی بچه عمو فرشاد.

پنج شنبه که اونجا بودیم اونقدر تو به چششون بزرگ شده بودی و اونا هم دریغ از یه ماشالا حسابی چش خوردی و من رو تا نصفه شب اذیتم کردی نمی دونم چرا اینقدر به چشم همه می یای تصمیم گرفتم دیگه زیاد جایی نبرمت

عموهات می گفتن خیلی بزرگ شدی و اخ و واخ کمرمون درد گرفت بلندش کردیم منم گفتم اولا ماشالا بعدم دعوت نامه نفرستاده بودم که بغلش کنین بعدم بچه های شما خیلی ریزن و بچه من به چشتون می یاد

اخه دریا و محمد متین یعنی بچه های عموت حاصل قبل از ازدواجن و 6 ماهه عروس نینی هاشون به دنیا اومده اگه خدای نکرده برای من همچین چیزی پیش می یومد تا اخر عمر ولمون نمی کردن.

اخر هفته هم زن عمو جانت که دل خوشی از تو نداره از مکه برمیگرده البته از حق نگذریم عمو فرشید هر وقت خانومش نیست تورو محکم بغل می کنه و رو قلبش فشارت می ده و می گه همه نور قلبمه به خدا وجودمه ولی تا خانومش می یاد میشه یه عموی ناشناس

گل مامانی خیلی خیلی خیلی برام دعا کن چند وقتیه که انگار دارم افسرده میشم هرچی هم می زنم بر طبل بی عاری ولی بازم تو تنهاییم اشکام سرازیر میشن دلم یه تغییر بزرگ می خواد اما نمی دونم چی و چه جوری......

گل نازم با همه وجودم عاشقت هستم و از این جا تا بینهایت به بودنت در زندگیم محتاجم.

مامان قربون اون خنده زورکیت بشه الهی

مامان نوشت: تو پست بعدی برگ دوم زندگیمو می نویسم از دوستان عزیزم معذرت می خوام که هفته گذشته نتونستم بهشون سر بزنم ایشالا به همتون سر می زنم.

سلام ارمیای نازم، روز به روز که بهت نگاه می کنم بیشتر به زیبایی خلقت خدا پی می برم.

چنان مجذوب با تو بودنم که غافلم از هرچیز دیگه ای تو زندگیم.

پسرک خوب من چه خوب که با رسیدن هلو های خوشرنگ باغ بهشتی تو هم ناباورانه و بعد از سال ها انتظار درخت زندگیم را ثمر دادی.

دلم می خواد تمام دنیا رو برات بسازم و هر انچه تو می خواهی برات باشم. خدایا این لیاقتو هیچ وقت ازم نگیر که با تمام وسعت  ابی اسمان محبتم بهترین ها را و مهربانانه ترین ها را برای عشق زندگیم مهیا کنم.

یادته بهت قول داده بودم سرنوشتم را تا به امروز برات بنویسم. این خاطرات رو بزار رو حساب دلنوشته هایم که هیچ گاه دلم نمی خواد به عنوان افسانه یا رمانی بهش نگاه شه و سیل انتقاد همه رو ره دنبال خود بکشد. اره عزیزم اینا دلنوشته هامه برای تو تو که برام معنای بودنی و تو که بدون تو قطعا نخواهم بود.

دلم می خواد همه چیزمو جز به جزء بدونی و تو هم باهام تو زندگیم همدل شی اونقدر که روزی عاشقانه در تو غرق شوم.

و اما با نام خدایی آغاز می کنم که بهترین هدیه عرش الهیش را نصیبم کرد:

یکی از روزای پاییزی بود روزایی که خنکای روزش نوید ورود زمستان رو می داد و برای مامان من یعنی مامان جون تو روزای به پایان رسیدن انتظار نه ماهه امانه انگار خدا می خواست منو ازمایش کنه شایدم مامانمو تو روزای پاییزی که هنوز یکی دو ماهی تا به دنیا اومدن من مونده بود یه روز که مامانم تصمیم میگیره از طبقه دوم بیاد پایین نمی دونه چی می شه که یهو چشاش سیاهی می ره و اون چیزی که نباید می شد اتفاق می افته..... روزایی که مرد زندگیش یعنی بابام جبهه بود و اون تنهایی زیر بار فشار درد بیش از هر روز دیگه قطره های اشکو مهمون چشاش می کرد. وقتی مامانو می رسونن بیمارستان به شوهرشم خبر می دن که خانومت رو بردن بیمارستان.... تو فاصله ای که اون خودشو برسونه به زن زندگیش زنی که با تمام وجود عاشقانه می پرستیدش دکتر ها مرگ حتمی منو تو شکم مادرم اعلام میکنن و کوهی از غم رو قلب کوچیک و ضعیف مامان که زمانی برای خودش دردونه ای بوده می زارن.

فردای اون روز زمان انجام عمل و دراوردن جنین مرده اعلام می شه

بابا هم رسیده بود و هیچ کدوم نمی دونستن چی کار باید بکنن. یکی از دوستای صمیمی بابا که من عمو کاظم صداش می کردم توی اون شرایط بازم اونا رو تنها نزاشت و پیشنهاد کرد اونا بیان خونه تا فردا برای عمل باز برن بیمارستان. مامان حالش از هر بویی به هم می خورد و این با وجود جنین مرده عجیب بود. تو راه زوری و با هر کلکی بود به مامان لبو می دن بخوره و به قول مامان من می شم بچه ای که لبو روم معجزه می کنه شایدم از اون روز بود که من تا این سنم لب به لبو نزدم و از بوش حالم به هم می خوره.

فردا صبح همه چیز برای بیرون انداختن من از دنیا اماده بود قبل از بیهوش کردن مامان یه بار دیگه دستگاهی که صدای قلب جنیبنو می شنوه می زارن رو شکمش تا مطمئن شن من مردم و در کمال ناباوری میبینن که چیزی مثل معجزه اتفاق افتاده و اینجانبه هنوزم عمرم به دنیا هست.... تمام قلب مامان و بابا رو شادی فرا می گیره و دو ماه بعد در کمال ناباوری یه فسقلی 50 سانتی با وزن 3500 به دنیا می یاد. دی ماه 64 که با اومدن یه بچه به خونه اون دو تا پرنده عاشق خوشبختیشون تکمیل تر میشه و بابام که ارزوی دختر داشتن رو داشت سر از پا نمی شناخت. من یه داداش بزرگتر هم داشتم ولی بابا بدجوری دختری بود طوری که حتی منو با خودش می برد محل کارش و هرچی دردونش بهش می گفت نه نمی یورد.

دو سال گذشت و من روز به روز بزرگ تر و تپلی تر و شیرین زبون تر می شدم و هر روز بیش از روز پیش عاشق باباییم می شدم.

چون خانواده بابام گرمسار زندگی می کردن برای اینکه تنها نباشن به ناچار مامان موافقت کرد برای یه مدت کوتاه برن گرمسار. یکی از همسایه ها که از قضا بچه نداشت بدجوری دلبسته من شده بود و منم اونطوری که مامان جون میگه جونم به اون بستنه بود و هر بار که ما همدیگر رو میدیدم با گریه از هم جدا میشدیم. یکی از روزایی که خاله افتخار یا به زبون خودم آله اشتقار اومده بود برای دیدنم موقع خداحافظی بدجوری بیتابی می کنم و برای اینکه خودمو تو بغلش بندازم تا باهاش برم از بغل مامان خودمو پرت می کنم جلو و یهو ترق ترق..... چهار تا از مهره های کمرم میشکنن و یکی دوتاشم در می رن.

عجب مامانی داری تو ارمیا..... پر از اتفاقات عجیب ..... پزشکای بیمارستانای تهران می گفتن کاری نمی تونن بکنن  و احتمال فلج شدنم بالای 90درصده وای خدایا یه دختر بچه رو ویلچر فکرشم برام سخته. رییس بیمارستان بقیه الله اون زمان یه پدر پیری داشت که خدای علم پزشکی بود. گفت منو ببرن پیشش و تو خونش درمونم می کنه یک هفته گذشت و با تلاشای اون مرد عزیز بالاخره اون درد لعنتی اروم گرفت و من به طرز عجیبی برای سه شبانه روز بیهوش شدم طوری که نه از تشنگی و نه از گرسنگی از خواب خوشم دست بر نمی داشتم. اون عکسمو هنوزم دارم گذاشتم تا تو بهترین بهانه زندگیم ببینی و لبخند قشنگ لباتو تماشا کنم. از زیر گردنم تا مچ پام تو گچه و با موهای حالت دار و لپای گوشتالو کلی خنده دار شده بودم.

بابا هم زمان دست از جبهه بر نمی داشت و انتظار برگشتش ثانیه به ثانیه زخم روحمو بیشتر می کرد. توی یکی از همین انتظارا خبر اوردن بابام بیمارستانه و ترکش خورده به نقطه حساس بدنش یعنی یک سانتی نخاعش و این یعنی هر لحظه فلج شدن و هم نشینی بابا با ویلچر ........  خدا منو بابا رو خیلی دوست داشت که نخاعش قطع نشد ولی به قدری جاش حساس بود که نباید حتی کسی به شوخی مشتی می زد به پشتش.....

پسر خوبم می دونم روزی که خودت این مطالبو بخونی اونقدری اقا شدی که بدونی فاتحه برای شادی اموات یعنی چی..... پس یه فاتحه برای بابا بزرگت بخون و تا سری بعد قصه زندگیم مردونه و با شهامت با سختی های زندگیت بجنگ تا موفق شوی.

دوستای گلم برگ اول قصه زندگی رو به پایان می رسونم و تا یه روز دیگه و اغاز یه برگ جدید  از زندگیم همتونو به محجبوب ترین خالق می سپارم.

سلام سلام سلام

سلام به روی ماه قشنگ ترین مخلوق خدا.

فرشته خوب و نازنینم بالاخره پذیشب از شمال برگشتیم و کلی خاطره خوب تو ذهن تو فسقلی ثبت شد.

چهارشنبه نصفه شب حرکت کردیم و ساعت 7 صبح رسیدیم انزلی که چون پلاژای ابی اینا اونجا بود باید همونجا مستقر میشدیم. خداییش انزلی*چیا عجب ادمای بـــبـی بودن. با خودشونم درگیر بودن راهنمایی*ر*ا*ن*ن*د*گ*ی*ش که به شدت بی ادب و ب*ی*ش*ع*و*ر بودن و تا یه استپ میدیدین با فحش و ناسزا تهدید به خوابوندن و اعمال قانون می کردن.

خلاصه تا رسیدیم صبحانه فسقلی رو دادیم و قرار شد اول بریم بازارچه ماهی فروشما ماهی بخریم و بعدم بریم کنار دریا..... وسایل رو با خودمون بردیم و بعد از تمیز کردن ماهی ها همونجا مامن بنده خدا زحمت کشید و ماهی رو کباب کرد و ما نوش جان کردیم.

بعد از خوردن ماهی ها بابا حسن و ابی و سمیه و عسل رفتن تو اب اما من و مامان و ارمیا نرفتیم. اخه اگه تو دنیا از 4 چیز متفر باشم یکیش همین دریاست.

دست خودمم نیست متنفرم و با دیدنش هی به تنفرم اضافه میشه شایدم برمیگرده به خاطره چند سال پیشم که دو تا دوستام کعه دوقلو بودن و تو یه شب عروسیشون بود یه هفته قبل از عروسیشون خوراک این دریای نامرد بی وجدان شدن و کفنشون لباس سفید عروسیون بود.... بگذریم هرچی از بقیه اصرار که بیا تو اب از منم انکار ولی این تربچه ما دیگه سر از پا نمی شناخت و قدماشو صدتا یکی می رفت تا برسه به اب....

مجبور شدم به خاطر ارمیا با همون لباسا برم و تا زانومو بزارم تو اب ولی حالت زن بارداری رو داشتم که به اب ویار داره هرچی بیشتر می موندم بیشتر بدم می یومد ولی به خاطر بهترین موجود زندگیم تحمل کردم. راستش وقتی اون همه ذوق ارمیا رو دیدم برای موندن توجیه شدم ارمیا چنان با مهارت مثل شنای قوباغه شنا می کرد که همه متعجب شدن و با موبایلاشون ازش عکس گرفتن. از بس می خندید دلش درد گرفته بود گاعهی هم که اب دریا می رفت تو حلقش قیافشو یه مدل خنده داری می کرد و بعد دوباره مثل دوچرخه شروعغ می کرد به شنا و اب بازی. یک ساعتی رو اون تو بودیم وقتی اوردمش بیرون و دادم به مامان تا تنشو خشک کنه از شدتن ذوق و خستگی خوابش برد. منم خودمو اب کشیدم و اومدم بیرون ولی چشمتون روز بد نبینه اومدن بیرون همانا و حال من بد شدن همانا. فشارم افت شدید کرده بود و مدام هزیون می گفتم بی اونکه اختیار دست خودم باشه ولی به قول بچه ها مثل م*ع*ت*ا*د*ا شده بودم و دولا دولا راه می رفتم و چند بارم با سر نزدیک بود بیفتم رو ساحل.

یکی دو ساعتی رو حالم بد بود که همونم باعث شد با تمام وجودم از دریا متنفر شم.

هرچی دریا حالمو بد می کنه دیدن جنگل و سرسبزی حالمو جا می یاره.

صبح خیلی زود به قصد استارا راه افتادیم. ناهارو تو جنگلای فوق العاده گیسوم خوردیم که حسابی بهمون خوش گذشت بعدم رفتیم استارا و یه سری لوازم ارایش خریدم و کلی ذوق مرگ کردم خودمو.

فردای اون روز بازم بچه ها رفتن تو دریا و ارمیا اینقدر با حسرت نگاه کرد که دلم به حالش سوخت و به باباش اجازه دادم فقط یه ربع بچه رو ببره تو اب از خوشحالی نمی دونست چی کار کنه ارمیا هی ذوق می کرد و غش می کرد از خنده خدایا ممنونم که بهترین لحظات زندگیم خنده شادمانه پسر گلمه.

بعدش راه افتادیم و رفتیم دکده های بکر و دست نخورده من اونجا کلی کیف کردم اما جای نیش پشه های انوفلش هنوز کمرمو میسوزونه.

فرداش که قصد برگشت داشتیم یعنی روز یکشنبه از جاده رشت لشت نشا اومدیم که طبیعتش به قدری زیبا بود که ادم از وصفش می مونه. تو راه برگشت اومدیم از سمت رامسر و افتادیم تو جنگلای عباس اباد که اونم بی نظیر بود یه سرش به عباس اباد می خورد و سمت دیگرشم به کلار دشت یعنی وسطای جاده چالوس.

خداروشکر ما تو ترافیکش نموندیم اخه زودتر از بقیه راه افتاده بودیم.

عصر بود که رسیدیم به 80 کیلومتری تهران تو همون جاده چالوس یه لبنیاتیه بود که هر وقت حسن با دوستاش می رفت سفر ماست چکیده و از این چیزا ازش می خرید همونجا ایستادیم و قرار شد خرید کنیم مامان با ارمیا رفتن تو مغازه و بعد چند دقیقه دیدم یه اقاهه می گه برو خانوم حواست کجاست اصلا نخواستیم. دنبال ارمیا رفتم تو مغازه تا بهش یرموزشو بدم که دیدم چنان محکم به فروشندهه چسبیده که کسی ندونه میگه خاله ای کسیشه و باهاش جوره.

خانومه محکم بغلش کرده بود و قربون صدقش می رفت گفتم من خیلی ها رو دیدم به ارمیا لطف دارن اما مدل محبت شما خیلی غلیظ تره .... یهو اشکاش اومد و گفت به خدا همین الان حاضرم براش جونمم بدم من مات  و مبهوت از این همه احساس اونم تو 5 دقیقه.... گفت دو تا پسر بزگ دارم ولی از وقتی پسرتو دیدم اروم و قرار ندارم دارم دیوونش میشم.

منم با شوخی گفتم اصلا پسر من گرویی عوض یه کاسه الوچه جنگلی برمیدارم بعد با یه لحن مهربونی گفت به مرگ مادرم اگه بزاری پیشم بمونه سند ویلا و خونه و ماشینو و مغارو هم به نامت می کنم خندیدم و گفتم این فسقلی بعد از هفت سال ناز کردن اومده تو دلما..... اونم گفت همینه که اینقدر شیرین و خوردنیه .... وقتی حسنو دید بهش گفت تو باباشی؟ اونم گفت اره گفت تورو قران دست بزار رو قران که هفته ای یه بار بیاریش پیش من به خدا هرچی ازم بخواین مجانی بهتون می دم ولی قول بدین هفته ای یه بار من اینو ببینم.

نمی دونم چرا اینطوری به ارمیا وابسته شده بود البته اینم بگم ارمیا هم که دید خیلی دوسش داره کلی براش ذوق کرد و لوس شد و با اون لباش حالت بوسیدن رو گرفت از لپ خانومه بهش قول دادم هروقت تونستم بهشون سر بزنم اونم گفت از خداشه و حاظره بهترین پذیرایی رو ازمون بکنه.

به به به عجب سو استفاده هایی میشه کرد از این ناناسی من....

خلاصه با تن خسته و کوفته رسیدیم خونه و از اون لحظه تا الان که در خدمت شما هستم ارمیا هر بار تا چشماشو باز می کنه دددددددددددد  بعد که من محل نمی دم خودشو برام لوس می کنه و میگه دادا ددر یعنی مامان ددر .......

رابطمون خیلی خوبه و از وقتی مروادیای بالای دهنشم دراومده و شده چهار تا دندون کتف منو گاز میگیره و من با نگاه متعجب نگاش می کنم و اونم می خنده و سرشو رو زانوم می یاره و خودشو برام لوس می کنه

.

اندر احوالات نوشتن خاطرات زندگیم هم عرض کنم چون می خوام برای پسرم یادگاری بمونه به زودی داستان سراییم شروع می شه خواننده های عزیز منتظر باشید......

سلام سلام سلام

سلام به روی ماه فسقلی ناز خودم. نینی خوشگل خودم می خوام اونقدر بهت بگم نینی تا وقتی واسه خودت مردی شدی حسرت نگفتن این کلمه رو به دوشم نکشم.

قربونت برم که حسابی اقا و فهمیده شدی و به قدری بازیگوشی می کنی که در تعجب می مونم که این همه انرژی رو از کجا می یاری؟ یعنی اگه سه روز تمام باهات بازی کنم و تو هم شیطونی خسته نمی شی و انگار نه انگار...... هزار ماشالا به این همه شیطنتت تازه به قول خاله ها هنوز مونده و تو اول راهی...

تقریبا یک هفته می شه که در شبانه روز جمعا 4 ساعت رو می خوابم و جالبه که یه نیروی اعجاب انگیز از طرف تو منو به سمت خودش می کشونه که نمی زاره اصلا احساس خستگی و خوابالودگی کنم.

هفته گذشته بابا حسن که بهشون بن خرید کتاب داده بودن با 10 تا کتاب رمان طویل اومد خونه و گفت بفرما برای یک سالت کتاب خریدم.... من انگشت به دهن بهش گفتم یعنی فکر می کنی من اینقدر کند ذهنم که یک سال طولش بدم؟ گفت نه ولی با این همه کار فکر نمی کنم بیشتر از روزی 10 یا بیست صفحه بخونی بهش گفتم نشناختی منو هنوز یادت نیست زمان تحصیل همه می گفتن رفتی تند خوانی ن*ص*ر*ت گفت ببینیم و تعریف کنیم.

خدا کنه تو هم تو مطالعه مثل خودم بشی چون بابا حسن به جای کتاب خوندن همش مطالب خودشو از اینترنت سرچ می کنه در صورتی که من تا یه کتاب میبینم اینترنت و این چیزا یادم نمی یاد و روحم پر می کشه تا ته و توی کتاب رو در بیارم. خلاصه از هفته پیش تا امروز من 5تا کتاب رو خوندم کتابایی که خداقلش 400 صفحه بود. نمی خوام بگم ادم باید چش خودشو در بیاره تا کتابو تموم کنه اما من وقتی غرق مطالعه می شم گذر زمانو حس نکنم. انصافا دلم نیومد از وقتی که می تونم برای تو بگذارم مایه بزارم اخه هیچ موجودی تو دنیا از تو با ارزش تر نیست و برام شادی تو از همه دنیا مهم تره. اما شبا ساعت 12 که همه لالا بودین تا 5 یا 6 صبح بی اختیار می خوندم و بی اونکه احساس خستگی کنم بیشتر تشنه مطالعه می شدم و کتاب رو می خوندم.

راستش شاید بعضی وقتا تو خوندن احساساتی هم بشم اما من فقط یه داستان رو محض سرگرمی نمی خونم می خونم تا ازش مقاومت رو ازش گذشت و خیلی چیزای دیگه رو یاد بگیرم. یاد وقتایی افتادم که تو تهران مقام اول داستان نویسی و مقاله نویسی رو می اوردم چه روزای کودکانه خوشی بود که با گرفتن هدایای مختلف قشنگیش بیشتر بهم چشمک می زد. چقدر با خوندن بعضی کتابا به روحیه فهمیم ادبیم برمی خورد که ما چقدر دچار فقر ادبی هستیمو باورم نمی شه کسی از بعضی این نویسنده ها حمایتت کنن و کتاباشونو منتشر کنن. به جای اینکه داستاناشونو بخونم حالم از ساده انگاریشون بهم می خورد خدایا اخه چرا بعضی ها فقط برای اینکه داستاناشونو به فروش برسونن. فکر می کنن با نوشتن داستاناشون دارن شق القمر می کنن. دیروز داشتم به بابات می گفتم به این نتیجه رسیدم که داستانای ایرانی به میل و خواست خواننده های کوته فکر پایاناشون به 5 دسته تقسیم می شه شاید بیش از 200 کتاب خوندم و متاسفم از این بابت که باید بگم که تقلید از روی هم براشون شده یه دزدی روزمره و عادی البته اینو نمی تونم به همه نسبت بدم ولی معذرت می خوام که بگم اکثرا اینطورن. یه زمانی تو انجمن ادبی تهران کلی خوشحال بودم که اینقدر ذوق نوشتن تو جوونا زیاده و حتما همگی نویسنده های خوبی می شن اما نتیجه فکرم بر خلاف اون چیزیه که الان واقعیت داره. انگار خیلی رفتم بالای منبر پسرم این وبلاگه توئه و من نباید از روزمرگی های خودم توش بنویسم اما باید می گفتم تا بدونی اگه خواستی وقت با ارزشتو بزاری برای مطالعه،  چیزایی رو بخون که ارزشتو زیر سوال نبرن و وقتی به انتهاش رسیدی نگی یعنی اینقدر وقتم بی ارزش بود که بیهوده برای مطالعه این کتاب گذاشتم.

می خوام یه تصمیمی بگیرم و اگه بشه بهت یه قولی بدم. دوست دارم به زودی قصه پرغصه زندگیمو بنویسم. می خوام بدونی اسون نبوده تا به این سن رسیدم و توی مهربونو به دست اوردم. نمی خوام داستان بنویسم تا اهل قلم بیان و منو زیر چوب انتقاد له کنن اما این حکایت های زندگیم برای که تو برایم با ارزش ترینی به یادگار می ماند تا اگه روزی زیر خروارها خاک داشتم با نگاهم دعا را بدرقه زندگیت می کردم مرا هم یادی کنی و ...... فاتحه ای ....

هر ماجرای زندگیمو به عنوان حکایتی برات می گم عزیزم. خدا خودش می دونه که چقدر برایم عزیزی و چقدر عاشقانه دوستت دارم. لحظه لحظه زندگیم دعا برای سلامتی و شادی و موفقیت های توست.

اینقدر حرف زدم که یادم رفت از عنوان پستت بگم : چند روزیه که دست مامان جون در رفته و از این ور هم خودم بدجوری دارم وسواس تمیزی نشون می دم و با اونکه گاهی کمرم تا روی قلبم تیر می کشه به روم نمی یارم و بازم به کارم ادامعه می دم. مثل یه ربات پر انرزی کار می کنم و بدون ذره ای گله و شکایت از زندگی تقریبا همه بار زندگی رو به دوش می کشم اما همه اینا فدای یه تار موهای قشنگت. تو بخندی و در اسایش و رفاه باشی برای من بسه و من از اینکه بتونم براتون کاری بکنم لذت می برم.

امروز قراره که ابراهیم پسر دایی بابا بیاد دنبالمون تا با هم بریم شمال و تو فسقلی یه ابی به تنت بزنی و خوش بگذرونی.

راستی یه چیز دیگه نفسی من الان دوروزه که با اونایی که ازشون دور میشیم بای بای می کنی و دل همه رو می بری دیروز تو فروشگاه با مسئول فروش فروشگاه کلی بای بای کردی و دلشو بردی. الهی فدای اون دستات بشم که چنان با هیجان و خنده بای بای می کنی دل همه رو اب می کنی. فدات بشم هزار تا..............